Vandaag verscheen in Knack een artikel over het diversiteitsbeleid bij de stad Antwerpen. Uit het artikel blijkt ondermeer dat personeelschepen Van Peel klaar is met de door mij eerder gevraagde methodiek om diversiteit bij de stad te meten en op te volgen.
Uit het stuk zou kunnen blijken dat het enkel gaat over de vertegenwoordiging van allochtone werknemers bij de stad, terwijl diversiteit zoveel meer is. Ik diende dan ook meteen een vraag in voor de eerstvolgende gemeenteraadscommissie, die je hier kan lezen:
Betreft: diversiteitscijfers
Geachte schepen,
Vandaag staat in Knack te lezen dat de stad haar eerste resultaten boekt voor wat betreft de invoering van een eenduidige methodiek en monitoring van de diversiteit binnen het stedelijk personeel. Het stemt mij zeer tevreden dat u deze resultaten kan voorleggen op enkele maanden nadat u zich hiertoe, op mijn vraag, engageerde ten aanzien van de
gemeenteraad. De methodiek zoals die nu voorligt, legt een goede basis om het cijfermateriaal de komende jaren gefundeerd op te volgen. Het stuk in Knack richt zich vooral op de cijfers met betrekking tot werknemers van allochtone origine en geeft dan wellicht ook geen volledig beeld van de oefening die sinds december op stedelijk niveau gebeurde. Vandaar dat ik graag bevestiging krijg van een aantal andere elementen die ik eerder aankaartte en waarvan ik hoop dat ze ook in de meetmethodiek en monitoring worden opgenomen:
1. Wordt evolutie aandeel mannen en vrouwen opgevolgd (ook “binnen” de groepen “allochtonen” en binnen de leeftijdscategoriën)?
2. Wordt evolutie aandeel personen met fysieke beperkingen opgevolgd?
3. Wordt evolutie leeftijdsverdeling opgevolgd?
4. Worden de diversiteitscijfers (allochtonen, m/v, handicaps, leeftijd) opgevolgd per bedrijfseenheid en per loonschaal?
5. Worden al deze elementen opgenomen in een soort van monitoringsrapport dat aan de gemeenteraad halfjaarlijks wordt overgemaakt?
Met dank voor de verdere verduidelijkingen,
Toon Wassenberg
Gemeenteraadslid voor sp.a
Geplaatst op 2 april 2008
Vanavond interpelleerde ik in de gemeenteraad naar aanleiding van de
diversiteitscijfers die ik onlangs ontving en waarover je hier
<content/view/487/1/lang,be/> eerder kon lezen. Schepen Van Peel
beloofde me dat ik niet elk half jaar zelf naar de diversiteitscijfers
zal moeten vragen. Er worden immers vanaf midden volgend jaar op
regelmatige basis door het college cijfers aan de gemeenteraad
overgemaakt waaruit de evoluties van de diversiteit van het stedelijk
personeel (stad, politie, OCMW, haven) zullen af te lezen zijn. Daarbij
gaat het niet enkel over de afkomst van de personeelsleden, maar ook -
zoals waar ik zelf in mijn vraagstelling op aan stuurde – over
leeftijdsverdeling, arbeidshandicaps, verhouding man/vrouw, mensen in
werkervaringsstatuten en dergelijke meer.
Geplaatst op 18 december 2007
Vandaag staat er een groot stuk in de Gazet van Antwerpen over de
diversiteitscijfers bij de stad (p.15). Ze zijn het resultaat van een
aantal vragen die ik aan het college stelde. Blijkbaar was dit niet
eerder gebeurd.
Het volledige stuk vind je onder “lees meer”. Voor het volledige
antwoord van schepen Van Peel met alle cijfers klik je hier
<images/stories/bestanden/vraag%20diversiteit%20personeel.pdf>.
Journalist Lex Moolenaar wijdde er tevens zijn commentaarstuk aan, ook
te lezen op de gva-website
<http://gva.typepad.com/standpuntantwerpen/2007/12/meer-diversitei.html>.
/(overname uit Gazet van Antwerpen)/
Sp.a-gemeenteraadslid Toon Wassenberg verzamelde voor het eerst de
cijfers over de diversiteit bij het personeel van de stad, het OCMW, de
politie en het Havenbedrijf. Zijn conclusie: “Er is nog een hele weg af
te leggen.”
“In het bestuursakkoord lees ik dat het personeel van de stedelijke
overheid een weerspiegeling moet zijn van de actieve bevolking van de
stad”, zegt Toon Wassenberg. “Daarom heb ik aan schepen Marc Van Peel
(Personeel & Haven), burgemeester Janssens (politie) en OCMW-voorzitter
Monica De Coninck alle cijfergegevens over diversiteit opgevraagd. We
hebben nu een soort nulmeting. Ik ben van plan om diezelfde vraag vanaf
nu om de zes maanden te herhalen, zodat we de evolutie van de
diversiteit kunnen zien, zoals bij De Lijn en de Vlaamse overheid.”
De eerste rapportering geeft opmerkelijke resultaten. Hier volgt een
overzicht.
*Allochtonen: mag het iets meer zijn?*
“Hier stelt zich natuurlijk de vraag wie je als allochtoon beschouwt”,
zegt Wassenberg. “Over het algemeen worden drie criteria gehanteerd. En:
in het buitenland geboren mensen met een vreemde nationaliteit. Twee: in
BelgiÎ geboren niet-EU-burgers. En drie: in niet-EU-landen geboren
Belgen. Daarbij komt nog een vierde, minder objectief criterium: een
vreemde voor- en achternaam. Uitzondering vormt de politie, waar de
Belgische nationaliteit een voorwaarde is voor indiensttreding.”
_Stad_: 325 van de 8.960 werknemers worden aangeduid als allochtoon. Dat
is 3,6%. Ze komen vooral uit Marokko, Turkije en ex-Joegoslavi. Bijna
88% van hen is terug te vinden in de laagste loonschalen D en E.
_OCMW_: hier is de diversiteit heel wat groter: 320 werknemers op 3772,
dat is 8,5%. Als je het criterium van de vreemde namen incalculeert,
loopt dat op tot 11,6%. De
belangrijkste instroomlanden zijn Marokko, Congo en Turkije.
Van de -30-jarigen bij het OCMW staat 25% als allochtoon geregistreerd.
Merkwaardig: bij het OCMW werken officeel elf mensen met een onbekende
nationaliteit.
Wat de verloning betreft, doet het OCMW het beter dan de stad: 44%
bevindt zich in de schalen D en E, 5% in A en B.
_Politie_: slechts 31 personeelseden of 1,32% van de 2.340 staat
genoteerd als allochtoon.
_Haven_: 15 allochtone werknemers op 1.634, dat is 0,9%. Het zijn
allemaal in het buitenland geboren Belgen. Opmerkelijk: het Havenbedrijf
telt geen werknemers van Marokkaanse origine.
*Vrouwen: alleen toppers bij politie*
_Stad_: bijna de helft van de werknemers is vrouw (48%). De dienst
Lerende Stad (stedelijk onderwijs) is met liefst 86% de meest
vrouwelijke. Heel veel vrouwen werken in de loonschalen B en C.
In schaal A zijn weinig vrouwen terug te vinden.
_OCMW_: liefst 4 op de 5 werknemers zijn vrouwen. Toch is in de hoogste
schaal A de helft van de werknemers man.
_Politie_: 1 op de 4 is vrouw.
_Haven_: slechts 15% vrouwen.
*Andersvaliden: niet echt duidelijk*
_Stad_: officieel 24 gehandicapten, of volgens de nieuwste terminologie:
mensen met een functiebeperking.
_OCMW_: geen gegevens beschikbaar. Toon Wassenberg: “Het zou wel eens
kunnen dat die mensen liever niet als zodanig willen worden
geregistreerd omdat ze vinden dat het hun functioneren niet belemmert.
Er werken bij het OCMW bijvoorbeeld een dove en iemand met ÈÈn arm, maar
die vind je wellicht om die reden niet in de statistieken terug. Bij het
OCMW zijn handicaps traditioneel ook al meer ingeburgerd in de
bedrijfscultuur.”
_Politie_: er staan geen mensen met een handicap geregistreerd.
_Haven_: twee werknemers.
Conclusie: over halfjaar beter?
“Deze rapportering kan nog verder worden verfijnd”, zegt Toon
Wassenberg. “Er kan bijvoorbeeld ook worden gekeken naar de
nationaliteit en het opleidingsniveau van de ouders. Over zes maanden is
het ook interessant om de gegevens te screenen van de personeelsleden
die er dan zijn bijgekomen. Ik verwacht niet dat het aantal werknemers
van allochtone origine of vrouwen in topfuncties dan spectaculair zal
zijn toegenomen, maar de evolutie van de diversiteit moet in elk geval
meetbaar zijn.”
Lex MOOLENAAR
Geplaatst op 11 december 2007
Personeel van de stad Antwerpen dat gebruik maakt van het stedelijk
wagenpark krijgt binnenkort een opleiding ‘ecodriving’. Daarin leren ze
hoe milieuzuinig en defensief te rijden. Deze collegebeslisssing van
afgelopen vrijdag betekent meteen de eerste realisatie naar aanleiding
van een voorstel <content/view/391/86/lang,be/> van ondergetekende …
Schepen Lauwers (*/sp.a/*) gaf eerder dit jaar – naar aanleiding van
mijn allereerste vraag in de gemeenteraad – al aan hier werk van te
willen maken.
Het stadsbestuur wil via de opleidingen ecodriving het brandstofverbruik
doen dalen en het aantal ongevallen verminderen. Bovendien levert de
stad een bijdrage om de luchtkwaliteit te verbeteren en de lokale
Kyotonorm (jaarlijks gemiddeld -2,5 pct op het energieverbuik) voor
steden en gemeenten te halen binnen de eigen diensten.
Het project kadert in de Europese campagne ‘Ecodriven’, die gedurende
drie jaar loopt in negen lidstaten. Tijdens een workshop krijgt het
personeel de kans om via rijsimulatoren hun gedrag aan te passen. Het
verschil in brandstofverbuik wordt daarbij sterk in het oog gehouden.
Ook tijdens oefensessies op de baan wordt het rijgedrag geanalyseerd.
Na de lessenreeks worden de deelnemers nog een jaar lang gevolgd om te
kijken of hun rijgedrag inderdaad is veranderd en of dit leidt tot een
vermindering van brandstofverbuik.
Geplaatst op 27 oktober 2007
Vanavond stelde ik een vraag aan personeelsschepen Van Peel over het
fijn stof dat laserprinters verspreiden. Het leek me immers de moeite om
te laten bekijken of er veel stedelijke personeelsleden geconfronteerd
worden met laserprinters in de onmiddellijke omgeving van hun werkplek.
De schepen maakte duidelijk dat het probleem ernstig genomen wordt en
dat er effectief maatregelen genomen worden.
Uit nieuw Australisch onderzoek dat intussen werd bevestigd door de
Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek (VITO) blijkt immers dat
laserprinters opmerkelijk veel fijn stof vrijgeven.
Een kwart van de 62 onderzochte laserprinters bleek opmerkelijk hoge
fijn stofconcentraties vrij te geven. In een kantoor zou de concentratie
fijn stof tijdens de werkuren zelfs tot vijf maal hoger zijn door het
gebruik van een laserprinter. Onderzoekers vergeleken in een aantal
gevallen het fijn stof uit een laserprinter met de situatie op een druk
kruispunt.
De precieze gezondheidsrisico’s zijn nog onduidelijk, maar het VITO
maant toch aan tot voorzichtigheid en adviseert dat mensen geen hele dag
naast een toestel zouden zitten dat voortdurend pagina’s afdrukt en
pleit voor voldoende verluchting.
Ik vroeg aan de schepen bevoegd voor personeel dat er binnen de
stedelijke diensten een eenvoudige bevraging zou worden georganiseerd
over de aanwezigheid van laserprinters en hun plaatsing ten opzichte van
de werkplekken van het personeel. Op die manier kunnen door het
herplaatsen van een aantal toestellen (verder van de werkplekken en/of
op beter verluchte plaatsen) de eventuele gezondheidsrisico’s beperkt
worden.
De schepen gaf te kennen dat de studie gekend was bij de directie
personeelsmanagement. Naar aanleiding daarvan is men intussen aan het
bekijken waar printers verzet kunnen worden (bijvoorbeeld naar aparte,
verluchte ruimtes). Eerder werd ook al een fijnstofmeter besteld om
betere controle en inspectie van de werkplekken mogelijk te maken. Hij
gaf ook aan dat momenteel alle stedelijke gebouwen voldoen aan de norm
voor luchtverversing (volledige verversing om de drie uur). Verder
krijgt het gebouw waar personeelsmanagement gehuisvest is een apart
printerlokaal. Ook in het voormalige Alcatelgebouw (“Den Bell”) op het
Zuid, waar de volledige stedelijke administratie naar verhuist,
is voorzien in aparte printerlokalen. Daarmee wordt niet enkel de
blootstelling aan fijn stof aangepakt, maar verdwijnt er ook heel wat
lawaai uit de bureaus.
De volgende dag stelde ik nog een vervolgvraag aan milieuschepen Lauwers
omdat het natuurlijk ook belangrijk is om in de toekomst bij de aankoop
van nieuwe printers het criterium fijn stof mee in rekening te brengen.
Ook dat werd toegezegd.
_Nog een leuke uitsmijter:_
In de commissie waar de dossiers van schepen Van Peel behandeld worden,
komen ook de havendossiers aan bod. Toen ik mijn vraag stelde zat de
directeur-generaal van de haven Eddy Bruyninckx nog naast de schepen. Na
mijn uitleg over laserprinters gaf ook hij meteen opdracht aan zijn
medewerkster om ook de situatie bij het personeel van het havenbedrijf
te laten bekijken.
Geplaatst op 12 september 2007
